Meer dan 50.000 producten
 Ruim 35 jaar ervaring
 Uw voordeligste lableverancier
U bent hier:

Microscoop



De microscoop ( Oud Grieks) mikros "klein" en skopein, "nauwkeurig bekijken, onderzoeken")) is een instrument voor het bestuderen van kleine objecten, die te klein zijn om goed met het blote oog te kunnen worden gezien.
Microscopische technieken worden onder andere gebruikt voor medisch, biologisch en forensisch onderzoek en bij onderzoek van materialen.

Geschiedenis van de microscoop



Meestal wordt Antoni van Leeuwenhoek genoemd in combinatie met de historische microscoop, maar waarschijnlijk was hij een van de eerste wetenschappers die de microscoop sterk verbeterde en een veel sterkere vergroting kon realiseren dan voor die tijd bereikbaar was. De Van Leeuwenhoekmicroscoop was een vrij simpele vergroting met één lens.
De samengestelde microscoop met twee lenzen werd waarschijnlijk uitgevonden door S. Jansen of zijn vader Hans; hij zou omstreeks 1595 de eerste microscope hebben gebouwd. Er is weinig bekend over het uiterlijk van deze microscope want geen enkele Jansen-microscoop bestaat meer. Wel beschreef de uitvinder Cornelis Drebbel het instrument later. Het gaat om een koker van 5 centimeter middellijn die uit drie beweegbare delen bestaat en twee lenzen bevat – vandaar de aanduiding samengestelde microscoop. In volledig uitgetrokken toestand meet de microscoop 45 centimeter. De vergroting was dan negen keer; in de kortste stand vergroot het apparaat drie keer. Verbeteringen kwamen van onder anderen Christiaan Huygens en Jan Swammerdam. Jan Swammerdam was vermoedelijk de eerste die de microscoop met succes wetenschappelijk inzette.
Antoni van Leeuwenhoek stuurde de tekeningen naar de Royal Society in Londen, die daar zorgden voor heel wat consternatie. Van Leeuwenhoek behaalde vergrotingen van 275 keer, terwijl de beste microscopen uit die tijd tot 30 keer kwamen. Hij weigerde lang om zijn techniek voor microscopen te delen, dit tot groot ongenoegen van Engelse wetenschappers. De lichtmicroscoop van Antoni van Leeuwenhoek is een microscoop waarin gebruikgemaakt wordt van zichtbaar licht met een golflengte tussen ca 300 en 650 nanometer. Er wordt gebruikgemaakt van lenzen om deze licht golven te bundelen in één brandpunt (focusseren).

Bouw van een microscoop


Een microscoop bestaat uit:
- Een huis
- Objectieven op een revolverkop
- Occulair
- Objecttafel
- Objectklemmen
- Diafragma
- Spiegel of tegenwoordig lamp (LED)
- Grof instelling
- Fijn instelling

Bij kwaliteitsmicroscopen is het beeld van het volgende objectief ook scherp, als er eerder met een ander objectief werd scherpgesteld (de objectieven heten dan parfocaal).
De totale vergroting wordt berekend door vermenigvuldiging van de vergroting van het objectief met die van het oculair en eventuele andere tussenliggende lenzen. Het objectief vormt het beeld en is bepalend voor het scheidend vermogen.
De gebruiker kijkt door het oculair naar het door het objectief gevormde beeld. Het oculair zit in de tubus van de microscoop, die aan het andere uiteinde voorzien is van het objectief.
Onder het objectief bevindt zich het preparaat, het preparaat kan bij duurdere microscopen met behulp van een kruistafel in horizontale X- en Y-richting worden verschoven. Maten kunnen soms worden afgelezen met behulp van een schaalverdeling en nonius.
Scherpstellen gebeurt langs de Z-as door het op en neer draaien van de kruistafel of tubus, afhankelijk van het type microscoop. Vroeger gebeurde dit met de tubus; bij moderne microscopen beweegt alleen de kruistafel.
Voor een goed beeld is een goede lichtbron net zo belangrijk als goede lenzen (plan, semi-plan of achromatisch). Plan objectieven zijn de duurste versie en hebben eigenlijk geen vertekening van de binnenkant van het objectief naar de buitenkant, Semi-plan is een niet beschermde naam en hier zit nog wel eens wat kaf onder het koren. Achromaat objectieven hebben vaak wel enige vertekening.
Onder het preparaat zit de condensor, die het licht van de lichtbron concentreert en liefst evenwijdig naar boven straalt. In het condensorgedeelte zit soms ook een diafragma om de hoeveelheid licht te kunnen regelen en meestal een of meer filterhouders om met gekleurd licht of polarisatiefilters te kunnen werken.
Voor de scherpstelling zijn er meestal twee knoppen, een grove en een fijnscherpstelling. De afstand van het objectief tot het preparaat is bij sterke vergroting zo klein, dat men gemakkelijk de lens door het preparaat heen kan draaien. Om te voorkomen dat dit gebeurd, hebben goede lenzen een beschermende veerinrichting, die bij druk meegeeft.
Bij sterke vergrotingen gebruikt men olie-immersie om het beste resultaat van de afbeeldingen te krijgen.

Typen microscopen



De verschillen tussen dure onderzoeksmicroscopen en goedkopere studentenmicroscopen (schoolmicroscopen) zitten in de extra's en in de kwaliteit van de aanwezige componenten.
-Lichtmicroscopen:
-Biologische microscopen
-Monoculaire microscoop
-Binoculaire microscoop
-Trinoculaire microscoop
-Stereo microscoop
-Confocale en superresolutiemicroscopen
- Andere golf microscopen
-Electronen microscoop
-Akoestische microscoop
- Tast microscopen
-Scanning tunneling microscoop
-Atoomkracht microscoop